Blog

Paardencoaching Proeverij

5 juli 2017

Wat een prachtige Proeverij hebben we gisterenavond gehad. Eigenlijk doen woorden te kort wat er met mens en paard gebeurde. Iedereen was zo open, er heerste zo’n veilige sfeer dat elk persoon een mini sessie Paardencoaching kon ontvangen van 10/15 minuten.


Het was ongelooflijk mooi om te zien dat Droppie 3x een totaal ander paard werd en Layca 3x een totaal ander paard en ze precies de dingen wisten op te roepen die nodig waren voor deze persoon.

Wat is het toch fantastisch om met paarden te mogen samen werken!

We sloten af met een groepsopdracht waarin het duidelijk werd dat de groep een kudde vormde die je kon vertrouwen en waar je bij aan wilde sluiten. Prachtig om te zien dat toen er twee groepsgenoten de slalom wat verder vooruit liepen toen ze bijna klaar waren dat Layca dacht..hooo de groep valt uiteen, ik sta stil. Direct kwam er uit de groep een interventie en werd die weer compact waardoor Layca weer aansloot.

Iedere deelnemer kreeg een envelop mee naar huis vol kwaliteiten. Hartverwarmend om te horen hoe waardevol dit is geweest voor de deelnemers.

Op naar nog meer Paardencoaching Proeverijen!

Coachee Linda vertelt

januari 2017

P-Aard

Op zoek gaan naar je gevoel, je hart en je emoties, oftewel je ware aard. Dat is niet iets wat je op ieder moment van de dag even doet.

Gemma helpt je om, samen met een paard of een pony, tot de kern van een probleemvraagstuk dat in jouw leven speelt te komen. Het paard spiegelt jouw lichaamshouding. Gemma houdt zowel het paard als jou in de gaten. Ze heeft precies door wat er gebeurt en wat er aan de hand is, daardoor stelt ze (bijna) altijd de juiste vraag op het juiste moment. Jij geeft intuïtief antwoord, daarmee leg je je ziel bloot en stel je je kwetsbaar op. Maar juist daardoor kom je tot de kern van je probleem en kom je tot het antwoord op je vraagstuk.

Ik heb nu twee sessies gehad. In de eerste sessie was al heel snel duidelijk dat ik actie moest ondernemen. In de tweede sessie werd duidelijk dat ik op de goede weg ben met de stappen die ik al heb gezet, maar ook dat ik stappen moet blijven zetten.

Trouwens mocht je geen ervaring hebben met paarden dan hoef je niet bang te zijn. Gemma stelt je eerst op je gemak zonder paard erbij. Daarna laat ze je rustig kennis maken met het paard. Alles gaat in je eigen tempo. Bij mij zat er daarom ongeveer 6 maanden tussen mijn sessies.

16003261_1819168248339209_1533636993856825892_n

Ik ben zeer tevreden en ook blij dat ik deel heb genomen aan haar sessies.
Tijdens de sessies deelde ze ook nog de informatie die ze van het paard kreeg met mij. Dus behalve tot de kern te komen, gaf ze me tegelijkertijd les. Ze had dus ook nog eens in de gaten dat ik hetgeen zij aan het doen is zeer interessant vind en daarom krijgt Gemma van mij een dikke 10

.

Mijn eerste coachingsessie

Mijn eerste coachingsessie  (mei 2016)

 Grazen_ZwedenDe vorige praktijkdag van de opleiding Cognitief Coachen met Paarden was voor mij een bijzonder mooie dag. Voor het eerst in mijn leven kreeg ik de mogelijkheid om iemand te coachen en te ervaren hoe dat nu echt daadwerkelijk is. En jeetje, wat kom ik daarin ook mezelf tegen. Het is duidelijk wat ik ieder mens toewens en wat ik moet leren loslaten.

Ria betrad de weide waar het coachpaard Lucky net in was gezet. Ik vroeg haar of ze contact met hem wilde maken. Lucky was met van alles en nog wat bezig behalve met Ria. Eerst snuffelde hij aan verschillende hoopjes zand en vervolgens ging hij grazen. Ria liep voorzichtig naar hem toe en probeerde contact met hem te krijgen. Lucky echter bleef grazend doorlopen. Je kon zien dat hij wel vanuit zijn ooghoek naar haar keek maar het gras was belangrijker.

Ria liep een paar passen naar achteren en bleef vanaf die plaats naar Lucky kijken. Lucky bleef grazen en keek tegelijkertijd vanuit zijn graashouding naar Ria. Ria stapte nog een paar passen achteruit en liep uiteindelijk een grote cirkel van hem af. Ria nam letterlijk en figuurlijk afstand van Lucky.

Ik vroeg Ria naar me toe te komen en samen bespraken we hoe dit voor haar voelde. Herkende ze dit? Ria was heel open en gaf inderdaad aan dat wanneer iemand geen contact wil dat ze zich dan terugtrekt. De ander moet het wel willen en wil die het niet, dan niet. Ze wil zich niet opdringen.

Ook gaf ze aan dat ze zich op haar werk geregeld niet gehoord voelt en wanneer ze zich niet gehoord voelt ze zich juist terugtrekt. Voor haar collega’s kan ze dan ongeïnteresseerd overkomen.

Hmmm interessant, wat een spiegel….

In de tijd dat wij en ook de studenten en opleider in gesprek waren, graasde Lucky exact de circel die Ria had gelopen.

Ok en nu dacht ik…

“Zou je het nogmaals willen proberen?” vroeg ik. Waarop al snel de reactie kwam: “Ik denk niet dat het lukt.” Waarop ik vroeg, zou je hem vast willen maken zodat je op die manier contact kunt maken?. Neee dat absoluut niet, dan heeft hij geen vrijheid en dwing ik hem om contact te maken…

Hmmm interessant, is een touw een dwangmiddel?

Prima, Ria wilde geen touw. “Wil je proberen je ook laag te maken en naast hem te hurken terwijl hij graast om zo zijn interesse te wekken?” Ria wilde dat wel en liep rustig naar hem toe, op ruim een meter afstand hurkte ze vlakbij hem. Lucky graasde door en liep van haar weg.

Auw dit deed bij mij pijn. Ik wenste haar zo graag toe dat hij contact met haar zou maken.

Ria bleef een tijdlang gehurkt zitten en richtte zich langzaam op. Lucky graasde van haar weg en hield wel degelijk met zijn oren en ogen haar in de gaten.

Op dat moment keek ik mijn opleider en medestudenten met een vragende blik aan. Wat moet ik doen, haar door laten modderen of toch ingrijpen?

Maar toen…

Ria kwam in beweging richting Lucky en stak haar hand uit. Lucky kwam naar haar toe, snuffelde aan haar hand, keek haar aan en maakte contact. Vervolgens ging hij weer grazen. Ria bleef staan en keek naar hem.

Dank je wel, dacht ik, fijn Lucky dat je toch contact maakte. Of had ik moeten denken: dank je wel Ria dat je je over jezelf heen zette en toch echt contact maakte…

Toen ik Ria bij me vroeg vertelde ik wat ik had gezien. Ik vroeg hoe dat voor haar was? “Hij heeft me in ieder geval niet afgewezen.” zei ze.

WOW wat een interessante sessie was dit, bedankt Ria en Lucky!

In de kantine bespraken we dit met alle coaches in opleiding na. Ria kreeg eigenlijk een coaching van zeven coaches en pakte alles heel open en mooi op! Diepe bewondering heb ik voor haar.

Conclusie was dat Ria zelf nog even in de modder moet zitten om erachter te komen waar dit vandaan komt. Waarom neemt ze afstand wanneer ze merkt dat iemand niet direct contact wil? Waarom neemt ze afstand als ze zich niet gehoord voelt? Deze vragen kan ze alleen zelf beantwoorden.

Bij mijn vraag aan de docent die deze praktijkdag gaf of je zo een sessie kunt eindigen, was de terugvraag waarom niet. Ik persoonlijk had graag gewenst dat in deze sessie Lucky een langere tijd in contact met haar zou zijn. Ria reageerde zelf gelijk met nee, ik vind dit helemaal prima, ik ben een groot inzicht rijker ik ben hier dankbaar voor.

Hmmm interessant.

Wat is paardencoaching toch een prachtig beroep, ik kijk al uit naar mijn volgende ervaringen.

Door: Gemma van Awater, Student Cognitief Coachen met Paarden
©Centrum voor Paardencoaching, 2016